Էմիլի Զաքարյան

Լինում է մի տղա, ով շատ էր ուզում հեծանիվ ունենալ։ Նա դրա մասին պատմում է իր հորը, բայց հայրը փոխանակ գնի տղայի համար հեծանիվ ասում է, որ տղան արդեն մեծ է և պետք է ինը գնի այն ինչ ուզում է։ Դրա համար հայրը տանումէ իր գործընկերի մոտ, ով ընդունում է տղային աշխատանքի։ Մի ամիս անց նա ստացավ իր առաջին աշխատավարձը։ Միքանի ամիս անց նա հավաքեց իրեն պետք եղած գումարը և ճամփան ուղեց դեպի տուն։ Ուրախ-ուրախ տղան գնաց տուն և տեսավ, որ իր քույրը լացակումած ուզում է տնից փախչել Գագոի հետ, քանի-որ ծնողները չեին ընդունել Գագոին։ Տղան ցանկանալով տվեց իր աշխատավարձը ասելով, որ այդ փողը քրոջն ավելի պետք կգա։ Քույրը գրկեց և խոստացավ եղբորը տարիներ անց գնել հեծանիվ։ Հավաքեց իրերը և գնաց։ Երբ քնողները տուն եկան և իմացան, որ ծույրը Գագոի հետ փախել է, զայրացան և ջղայնացան տղայի վրա իր փողերը քրոջը տալու համար։
Տարիներն անցան, քույրը բարիշեց ծնողների հետ, ունեցավ երկու երեխա և իհարկե չգնեց տղայի համար հեծանիվ